Kanotocht Wanganui rivier PDF Afdrukken E-mail
Geschreven door Wandelaars   

We hebben bijna een Great Walk gedaan. Daarvoor hadden we nog 1 dag langer moeten kanoën op de Wanganui rivier. Wij hebben vier dagen gekanoed. Op 27 december 2007 was het zover. Een kano-avontuur. Vier dagen met kano, bagage, eten en een tent razen over de rivier. Bij Blazing Paddles krijgen we tips waar te overnachten en wat we moeten doen als er een stroomversnelling komt of een jetboat. We knopen alles in onze oren en nadat alle kano's en bagage op de busjes zijn geladen, gaan we er vandoor.

Ons beginpunt is Ohinepane. Daar ligt gelijk een flinke stroomversnelling. Er is ook een chicken shute, maar de dame van BP denkt dat wij het echte werk wel aankunnen. Marco denkt daar anders over. Ik denk dat het wel moet lukken hoewel het niet makkelijk zal gaan. Zeker niet met een rooky en een roestige kapitein. Een stuk voor de stroomversnelling gaan we er in, op de V afvaren en gaan. Oei! We komen recht in de standing waves en die zijn hoger dan de boot. We maken water en veel ook. Een paar meter na de stroomversnelling stranden we op een kiezelbank en moeten we hozen. Zo, Marco heeft de vuurdoop gehad. Hij zat voorin en is dus kletsnat. Gelukkig is het weer wel goed. De volgende versnellingen nemen we net naast de standing waves. Er is er daarna bijna geen  een meer verkeerd gegaan, behalve op het laatst, maar dat kon haast niet anders. Kapitein Wanda en matroos Marco hebben snel geleerd.
Het kaartlezen op de rivier is andere koek en de eerste dag zien we geen enkel punt dat ze op de kaart aangeven als interessant en waar een omschrijving van bij zit. We zien en horen niemand die eerste uren op het water. We wanen ons echt helemaal alleen op de wereld in de middle of nowhere. Op de eerste camp-site waar we langs komen, gaan we aan land en eten we wat.

Image
Spullen pakken voor de pick-nick
Image
Daar kwamen we net vandaan
Image
Door deze rapid mogen we nog

Op deze plek nemen we rustig de tijd om te eten en thee te drinken. De brander heeft z'n eerste werk gedaan. De volgende camp-site zal onze slaapplek voor vanavond worden. We zijn heel erg benieuwd hoe ons dat zal bevallen. Bij alle beesten en zo. In de loop van de middag begint het te regenen. Best nat komen we bij onze overnachtingsplaats aan. Daar is een australisch stel (Steve en Tony) dat daar ook overnacht. We kletsen heel wat af en ze geven ons een tip over een aktiviteit die we zeker moeten gaan doen op het zuider eiland. De Siberia experience. Na een poosje gaan we de tent maar eens opzetten zodat we onze natte plunje kunnen omruilen voor droge, warme kleren.
Midden in de nacht moet ik plassen. Ik heb eerst met de zaklamp naar buiten geschenen of ik niet al te veel reflecterende oogjes zag. Niks! Samen lopen we naar de w.c's. Later in de tent horen we possems vlak langs onze tent rennen. Dit is toch heel anders dan kamperen in Nederland.

Image
Zicht op de rivier vanuit het onderkomen
Image
De keuken
Image
Marco probeert vis te vangen

Na het ontbijt pakken we de spullen weer in de kano en gaan weer op weg. De Wanganui is hier nog niet breed. De wanden zijn vrij steil en hoog. Links en rechts is alles groen, want daar zorgt al die regen voor. In deze afwateringsrivier stromen talloze watertjes in de vorm van kleine watervallen. Af en toe komt er een flinke stroom in uit. Het peddelen gaat nog soepel. Mede door het feit dat de rivier hier nog vrij smal is en er dus veel rapids zijn. Vanavond slapen we bij de Jhon Coull hut. Op de lunch site komen we de beheerders van de hut nog tegen. 's Avonds bij de hut raken we aan de praat met een kiwi-stel (Albert en Annmarie). Albert heeft nederlandse roots. Het is erg gezellig en samen kijken we bedenkelijk naar een engels gezin dat duidelijk niet is gemaakt voor out-door toestanden. 's Nachts horen we naast een enorm gesnurk ook de roep van kiwivogels. Een heel mistiek geluid. We weten het nu te herkennen. De eerste nacht hoorden we ze ook. Gezien hebben we ze nog niet helaas.

Image
Snel een foto voor de rapids weer komen

De derde dag. De omgeving van de rivier veranderd nog niet echt. Weer weten we bijna alle bezienswaardigheden te missen. Weinig rapids dus we moeten flink peddelen. Vandaag staat wel de Bridge to Nowhere op de planning. Dit is gelukkig wel zodanig te herkennen zodat we op de goede plek aanleggen bij een aantal andere kano's. Het is niet meer zo rustig als op de eerste dag. Via de trail lopen we naar dit stukje van fantastisch technisch vernuft. Een brug die nergens to leidt. Ze hadden er wel plannen mee, maar die zijn afgeblazen en nu ligt hij daar wat zielig in het varenwoud.

Image
Rivier dag drie
Image
Bridge to Nowhere
Image
Wij op de brug

Na de brug gaan we op weg naar onze slaapplek. Vandaag staan we op een site vlak bij een lodge. Daar zouden we volgens Blazing Paddles rustig een biertje kunnen drinken. Dat is een goed vooruitzicht, want zelf hebben we geen bier meegenomen. De kampeerplaats is niks. Overal keutels en troep en de w.c's zijn ook niet echt schoon. Op naar de lodge dus voor bier. Daar leren we die middag: Vinigar for wasps and bicarbonate for bees. Een dame wordt namelijk gestoken door een bij die ook wel een biertje luste. Ze krijgt een behoorlijk dikke hand van zijn prik.

Image
Uitzicht vanaf het lodge terras
Image
Budweer de volgende ochtend

De volgende ochtend is het niet al te best weer. Het is gelukkig niet al te koud. Later die dag klaart het weer helemaal op en is het lekker warm. Het engelse gezin is uiteindelijk gisteren ook nog aangekomen en slaapt heel luxe in de cabin die ook op het terrein staat. Tegen de tijd dat wij vertrekken, liggen zij nog in bed. Vandaag is de laatste dag en we moeten op tijd bij het oppikpunt zijn. Vandaag weer flink peddelen, want het gaat niet vanzelf. Voor de verandering zien we deze dag wel alle bezienswaardigheden zoals zijrivieren, grotten en rapids. De rapids zijn weer lekker groot vandaag. Marco heeft er nu ook lol in. Veel te snel zijn we aan het einde van onze trip. Uitladen en de boel weer op de bus sjorren. Droge kleren aan en nu maar wachten op die engelsen. Als de organisatie op het punt staat om te vertrekken, komen ze in de verte de bocht om. Jammer.
Een mooi avontuur tot een goed einde gebracht, maar morgen wacht er weer een nieuwe. Dan gaan we de Tongariro Crossing doen.

Image
Lunch site met onderdak
Image
Ander soortige wanden
Image
Niet gemist - de grotwaterval

 

Laatst geupdate op ( Wednesday 05 December 2007 )